از یه سنی به بعد

از یه سنی به بعد

دیگه حوصله جر و بحث نداری فقط تو چشمای طرف نگاه میکنی میگی اوهوم

دیگه دایره ی ارتباطت با افراد تنگ تر و تنگ تر میشه

میچسپی به زندگی خودت و سعی میکنی فقط از خودت و خونوادت حفاظت و حمایت کنی

دیگه نه سیاست برات معنایی داره و نه از جنگ و غلغله های بین مردم و ملتها نگران میشی

دیگه مثل قبل از خیلی چیزا ذوق نمیکنی

دیگه مثل قبل از ته دل نمیخندی

یه جورایی به نظر عاقل میشی

یه جورایی دقیق خنثی میشی

آروم آروم هستی

بعد چهل سالگی وارد یه دنیای دیگه میشی

بیشتر دنبال خودت هستی تا بقیه

بیشتر تو افکارت غرق میشی و بین خاطرات و واقعیتها و آینده ساعتها رو میگذرونی

راحت تر گریه میکنی

ترس از حرف مردم نداری ..یعنی دیگه اصلا حرف مردم برات مهم نیست

بعد چهل سالگی خود واقعیت نیستی